Doorgaan naar hoofdcontent

Knopen | Oude etiketten vertellen verhalen – Een kijkje in de textielindustrie van de DDR

 



Tussen een doos met vintage knopen vond ik een verweerd papieren etiket. Op het eerste gezicht leek het niet bijzonder, maar juist zulke kleine vondsten kunnen verrassend veel vertellen over de geschiedenis van de textielindustrie.

Op het etiket staat:

VEB Vereinigte Leinenindustrie
Prod.-Stätte I/3 8708 Großschweidnitz

Dat blijkt te verwijzen naar een staatsbedrijf in de voormalige DDR (Oost-Duitsland).

Wat betekent VEB?

De afkorting VEB staat voor Volkseigener Betrieb, oftewel een onderneming die eigendom was van de staat. Na de Tweede Wereldoorlog werden veel particuliere bedrijven in Oost-Duitsland genationaliseerd en samengevoegd tot grote staatsbedrijven. Deze produceerden uiteenlopende producten, van machines en meubels tot textiel en naaigaren.

Het etiket is afkomstig van de VEB Vereinigte Leinenindustrie, een groot textielbedrijf met meerdere productielocaties in Saksen. De fabriek in Großschweidnitz had haar oorsprong in de negentiende-eeuwse Duncan's Leinenindustrie, opgericht door de Britse ondernemer Sir William Duncan in 1870. Na de oorlog werd het bedrijf onderdeel van een staatscombinatie en groeide het uit tot een belangrijke producent binnen de Oost-Duitse textielindustrie. Na de Duitse hereniging kwam het bedrijf in andere handen en verdween uiteindelijk de oorspronkelijke fabriek.

Wat vertelt het etiket nog meer?

Op het etiket staat de tekst:

"Haushaltzwirn"

Dat betekent eenvoudigweg huishoudnaaigaren. Verder zien we onder andere:

  • 30 tex × 3 – de dikte en samenstelling van het garen.
  • Farbe: weiß – de kleur was wit.
  • 40 Stück à 25 g – een verpakking met veertig klosjes van elk 25 gram.
  • EVP – de afkorting van Einzelhandelsverkaufspreis, de officiële door de overheid vastgestelde verkoopprijs in de DDR.

Voor verzamelaars lijken dit misschien slechts technische gegevens, maar juist deze details laten zien hoe nauwkeurig de productie en distributie van textielproducten destijds waren georganiseerd.

Waarom bewaar ik zo'n etiket?

Hoewel mijn verzameling vooral uit vintage knopen bestaat, bewaar ik ook oude verpakkingen, zakjes en etiketten. Ze vormen samen het verhaal achter de knopen.

Een eenvoudig papiertje vertelt ons:

  • waar een product werd gemaakt;
  • hoe het werd verpakt;
  • hoe de distributie verliep;
  • en in welke economische en historische context het ontstond.

Dat maakt zulke vondsten minstens zo interessant als de knopen zelf.

🔎 Onderzoek loopt nog

Ik ben benieuwd of deze VEB-producten ook in Nederlandse fourniturenwinkels zijn verkocht. Heb jij oude verpakkingen, garen, knopen of fournituren uit de voormalige DDR? Of herken je dit etiket?

Ik hoor het graag!

Twee weten er meer dan één. Kennis is er om te delen.


Bronnen


Reacties

Populaire posts van deze blog

Avonturen | Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby.  Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie.  Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten.  En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Vondsten | Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien!  Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Avonturen | Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk en Pic-Pac knopen

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus.  Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen.  Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen.  Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...