Kant en band: Een berg oud kant… weggooien? Geen denken aan!

Soms voelt een vondst als een kleine schatkamer.

Deze week lag er een enorme berg vintage en antiek kant op mij te wachten. Sommige stroken zijn helderwit gebleven, andere hebben in tientallen jaren een zachte crèmekleur gekregen en een deel is zelfs behoorlijk verkleurd. Voor veel mensen zou dat het moment zijn om afscheid te nemen.

Ik zie juist mogelijkheden.

Eerst krijgt alles een voorzichtige wasbeurt. Niet om het “nieuw” te maken, maar om stof, opslaggeur en jarenlange stilstand voorzichtig te verwijderen. Daarna volgt het leukste gedeelte: kijken wat er gered kan worden.

Niet ieder stukje hoeft spierwit te zijn. Integendeel. Ik ben juist benieuwd hoe sommige stroken eruitzien wanneer ze een tweede leven krijgen in een zachte theekleur, warm goudgeel met kurkuma of een natuurlijke beige tint.

Juist die kleine imperfecties vertellen het verhaal van tientallen jaren bewaren.

Oud kant werd ooit gebruikt voor lakens, onderrokken, babyjurkjes, zakdoeken, tafelkleden en feestkleding. Vandaag kan hetzelfde kant opnieuw schitteren op een handgemaakte kaart, een kledingstuk, een herinneringsboek, een kerstdecoratie of een romantisch interieurproject.

Dat is precies waarom ik zulke partijen blijf redden.

Niet alles hoeft perfect te zijn om opnieuw waardevol te worden.

Soms is een beetje verkleuring juist de charme die tientallen jaren geschiedenis zichtbaar maakt.

En eerlijk gezegd… ik kan niet wachten om te zien hoeveel van deze prachtige berg straks weer klaar is voor een nieuw avontuur.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby. Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie. Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten. En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien! Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus. Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen. Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen. Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...

Tanja's 'fournituren avonturen'

Zoeken in deze blog