'Met goed ondergoed kun je vrij bewegen'
Mijn vondst
Ik vond complete stapeltjes van alle zes verschillende afbeeldingen, zelfs nog samengehouden door een oud elastiekje dat na al die tientallen jaren nauwelijks meer rek heeft.
Dat elastiekje moest me toch even laten lachen.
Misschien is het ooit door een winkelier om de stapeltjes gedaan, om ze netjes bij elkaar te houden. En nu, bijna een eeuw later, ligt het er nog steeds omheen.
Ik ga zeker een aantal kaartjes bewaren voor mijn eigen collectie. Ze vertellen een prachtig verhaal over kleding, reclame, opvoeding en de geschiedenis van een iconisch Frans merk.
Soms zit de mooiste geschiedenis niet in een kostbaar voorwerp, maar in een eenvoudig stukje karton dat ooit bedoeld was om weggegooid te worden.
Dat lijkt de boodschap te zijn die Petit Bateau tussen ongeveer 1935 en 1948 wilde uitdragen. Comfort, kwaliteit en bewegingsvrijheid stonden centraal – verpakt in een eenvoudig kartonnen kaartje dat eigenlijk bedoeld was om na aankoop te verdwijnen.
Blijkbaar gold dat niet alleen voor de kinderen op de kaartjes, maar ook voor mijn nieuwsgierigheid. Want tussen oude knopen, kant, garens en fournituren duiken regelmatig de meest onverwachte schatten op. Niet alles wat ik vind past in een naaidoos. Soms is een eenvoudig stukje karton minstens zo bijzonder.
Misschien is dat wel wat mij zo aanspreekt aan deze zes kleine kaartjes. Ik stel me voor hoe een moeder in de jaren veertig een stapeltje ondergoed uit de kast pakte, even glimlachte om de vrolijke illustratie en haar peuter of kleuter de bewegingen nadeed. Misschien gebeurde dat nooit. Misschien gebeurde het juist heel vaak. We zullen het waarschijnlijk nooit weten.
Wat we wél weten, is dat gymnastiek in die jaren een belangrijk onderdeel was van de opvoeding. Bewegen hoorde bij een gezonde jeugd. De gymles was niet alleen bedoeld om spieren sterker te maken, maar ook om kinderen een goede houding, discipline en zelfvertrouwen mee te geven. In een tijd zonder smartphones, tablets en spelcomputers was buitenspelen en bewegen vanzelfsprekend.
Juist daarom vertellen deze eenvoudige verpakkingskaartjes zoveel meer dan alleen het verhaal van een kledingmerk. Ze laten zien welke idealen ouders en fabrikanten bijna een eeuw geleden belangrijk vonden.
En misschien is dat wel de grootste verrassing van deze vondst. Ik dacht dat ik een stapeltje oude verpakkingskaartjes had gekocht. Maar eigenlijk vond ik een klein stukje opvoedkundige én textielgeschiedenis.
"Misschien zijn het juist dit soort vergeten vondsten die mijn verzameling zo bijzonder maken. Niet alleen de knopen, het kant en de garens vertellen een verhaal, maar ook de kleine stukjes papier die ooit bedoeld waren om na één keer gebruiken te verdwijnen."
Wat weet jij over deze kaartjes te vertellen?
Bronnen
Reacties
Een reactie posten