Doorgaan naar hoofdcontent

Knopen: Balen vol knopen – een kijkje achter de schermen van de Franse confectie

"Deze keer baal ik niet van balen..."


 

Integendeel. Toen de postbode deze loodzware balen uit Frankrijk afleverde, wist ik meteen dat ik iets bijzonders in handen had. Niet alleen vanwege de knopen, maar vooral vanwege de manier waarop ze al meer dan zestig jaar geleden werden verpakt. Geen plastic, geen kokers, maar stevig kraftpapier, papierlint en handgeschreven aantekeningen. Alsof je een tijdcapsule uit de Franse textielindustrie open mag maken.

Geen plastic.

Op de verpakking staan nog aantekeningen in het Frans. Zo lees ik onder andere "Reçu 21 octobre 1960" en op een andere bundel "22 septembre 1959". Waarschijnlijk zijn dit de data waarop de zending werd ontvangen in een fourniturenzaak of atelier.

De etiketten vermelden bovendien de diameter van de knopen: 15 en 18 millimeter, samen met artikelcodes en gewichten.

Wat ik misschien nog wel het mooiste vind, is de verpakking zelf.

In een tijd waarin vrijwel alles in plastic wordt geleverd, laten deze bundels zien hoe men vroeger met eenvoudige materialen werkte. Kraftpapier, een papieren etiket en een stukje lint waren voldoende om duizenden knopen jarenlang veilig te bewaren.

Misschien zijn de knopen binnenin heel gewoon.

Maar de verpakking is inmiddels minstens zo bijzonder geworden als de inhoud.

Ze vertelt het verhaal van de reis die deze knopen hebben afgelegd: van een Franse fabrikant, via een fourniturenhandel, naar een Nederlands knopenarchief waar ze opnieuw bewonderd mogen worden.


Ik denk overigens dat de kans groot is dat de knopen zelf nog volledig nieuw zijn. Zulke bundels werden vaak pas geopend wanneer een fabrikant of atelier ze daadwerkelijk nodig had. Dat ik ze nu, ruim zestig jaar later, nog ongeopend hebt gevonden, maakt het extra bijzonder. Het is alsof je een tijdcapsule uit de Franse textielindustrie in handen hebt. 

Deze bundels waren waarschijnlijk bestemd voor:

  • fourniturengroothandels
  • kledingateliers
  • confectiefabrieken
  • ateliers voor prêt-à-porter?
  • grote modehuizen

Niet voor een gewone consument.

Een fabriek maakte bijvoorbeeld honderden identieke blouses of jurken. Dan werden geen kleine kaartjes of kokertjes gebruikt, maar complete bundels zoals deze.

#knopen #knopengeschiedenis #HetNederlandsknopenarchief

Heb jij ook oude knopen, fournituren of verpakkingen met een verhaal?
Ik hoor het graag! Samen bewaren we de geschiedenis van de Nederlandse knopen- en fourniturenwereld. Je kunt reageren onder dit bericht of contact opnemen via Pearls & Roses




Reacties

Populaire posts van deze blog

Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby.  Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie.  Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten.  En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien!  Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus.  Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen.  Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen.  Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...