Doorgaan naar hoofdcontent

Knopenmerken: IMINACRÉ – Een vergeten Frans knopenmerk?



Soms kom je tijdens het verzamelen een merk tegen waar nauwelijks nog iets over terug te vinden is. Dat maakt het juist extra interessant. Deze kaartjes zijn versierd met grappige sprookjestekeningen.

Onlangs vond ik een originele kaart met kunststof knopen van het merk IMINACRÉ.

Op de achterkant staat duidelijk vermeld:

IMINACRÉ – Marque Déposée

Daarnaast staat een opvallende tweetalige tekst in het Frans en Engels waarin de kwaliteit van de knopen wordt aangeprezen:

"Deze knopen zijn van eerste kwaliteit, hebben prachtige kleuren, zijn onbreekbaar en kunnen gewassen en gestreken worden."

Dat klinkt tegenwoordig heel vanzelfsprekend, maar in de jaren vijftig en zestig was dit een belangrijk verkoopargument. Nieuwe kunststoffen maakten knopen sterker, lichter en goedkoper dan veel natuurlijke materialen.

Een Frans exportproduct?

Hoewel ik nog geen bedrijfsarchief of fabrikant heb kunnen vinden, wijst veel erop dat IMINACRÉ een Frans merk was. De Franse benaming Marque Déposée en de Engelstalige reclame suggereren dat de knopen niet alleen voor Frankrijk bedoeld waren, maar ook werden geëxporteerd.

De kaart draagt artikelnummer 975-11 en kleurcode 286, precies zoals veel fourniturenfabrikanten destijds hun collecties organiseerden.

Waarom zijn zulke kaarten belangrijk?

Vaak verdwijnen de knopen uit hun originele verpakking. Juist deze kaarten vertellen ons veel over de geschiedenis:

  • de merknaam;
  • de gebruikte verkoopteksten;
  • artikel- en kleurnummers;
  • de marketing van die tijd;
  • de ontwikkeling van kunststof knopen.

Daardoor zijn originele kaarten voor verzamelaars soms net zo interessant als de knopen zelf.

Help mee!

Weet jij meer over IMINACRÉ?

Heb je oude catalogi, facturen, advertenties of originele verpakkingen van dit merk? Of ken je de fabrikant achter deze naam?

Ik hoor het graag! Samen kunnen we weer een stukje Europese knoopgeschiedenis reconstrueren.

Ik krijg zelf sterk het gevoel dat IMINACRÉ een merknaam van een grossier of distributeur was en niet van de fabriek zelf. Dat gebeurde in Frankrijk regelmatig: een handelsbedrijf liet knopen produceren en verkocht ze onder een eigen merknaam. Dat zou verklaren waarom er nauwelijks fabrieksinformatie bewaard is gebleven.

Deze vondst is daarom juist heel waardevol voor het Knopenarchief. Misschien duikt de naam in de toekomst op in een oude Franse catalogus of een handelsregister. Zo bouw je stap voor stap de geschiedenis van vergeten knopenmerken weer op.

Op basis van mijn kaarten kun je met vrij veel zekerheid zeggen dat IMINACRÉ een merknaam voor knopen was en niet de naam van een materiaal.

Daar zijn een paar aanwijzingen voor:

  • "Marque Déposée" betekent letterlijk "gedeponeerd handelsmerk". Dat wordt gebruikt voor een merknaam.
  • De naam IMINACRÉ staat prominent op de kaart, zoals andere Franse knopenmerken dat ook deden.
  • De artikelcode 975-11 en Col. 286 zijn typisch voor een merkcollectie met model- en kleurnummers.
  • De tweetalige tekst (Frans/Engels) laat zien dat het merk zich ook op de exportmarkt richtte.

Wat we nog niet weten, is wie de fabrikant achter IMINACRÉ was. Dat zijn twee verschillende dingen:

  • IMINACRÉ = het knopenmerk (vrij aannemelijk).
  • De fabrikant = nog onbekend. Mogelijk een Franse knopenfabriek die onder deze merknaam verkocht, of een grossier die knopen door verschillende fabrieken liet maken.

Dat zie je vaker bij oude merken. In Nederland had je bijvoorbeeld ook groothandels die onder een eigen naam knopen verkochten zonder dat die naam de fabriek zelf was.


Reacties

Populaire posts van deze blog

Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby.  Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie.  Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten.  En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien!  Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus.  Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen.  Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen.  Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...