Doorgaan naar hoofdcontent

Antiek naaigerei | Liefdes harten: Sweethearts of Sailorhearts MIZPAH - 2024 - spijkerharten


Foto's: van mijzelf evenals het hart.



Lang wist ik niet waar dit hart voor diende, dat ik ooit eens aanschafte of wat voor harten het zijn. Mijn nieuwsgierigheid werd vooral gewekt toen ik twee gepensioneerde antiquairs er over sprak en een een hele verzameling van deze harten had. Hele grote harten zijn het en duidelijk met de handgemaakt. Een kleine zoektocht leerde al snel dat ze waren uit de 17de eeuw, media 1800, eind 1800 schat ik als ik de materialen die gebruikt zijn bekijk en het Victoriaans poezieplaatje dat op mijn hart geplakt is. Ik vermoed dat een liefdeshart is van een vrouw aan haar man of andersom. Mogelijk gaan dienen als soldaat in de Eerste Wereldoorlog.



De afkorting MIZ PAH is Hebreeuws voor "Heer waak over mij".

Het wordt genoemd in het bijbelse verhaal (Oude Testament) van Jakob en Laban, waarin het een overeenkomst markeert tussen twee mensen, met God als hun toekijkende getuige, als ze van elkaar gescheiden waren.

Jacob en Laban zwoeren een gelofte/belofte voor God met elkaar op deze plaats en noemden het Mizpah. Genesis 31:45-49. Hier verwijst het naar een verbond met God in Zijn aanwezigheid. Er zijn trouwens meerdere betekenissen.

N en F. zijn waarschijnlijk initialen. 

Wat kon ik vinden over de geschiedenis van deze harten?

Het lijkt waarschijnlijk dat deze liefdes of kussenharten, gemaakt door matrozen en soldaten, werden gezien als beschermende talismannen tegen kwaad en heksen.

Onderzoek suggereert dat deze harten oorspronkelijk werden gegeven als geboorte- en doopgeschenken, later ook als huwelijkscadeaus.

De harten werden versierd met kralen, linten en soms met scheepsafbeeldingen, wat hun persoonlijke en culturele betekenis benadrukt.

Kussenharten, vooral populair in de Victoriaanse tijd en tijdens de Eerste Wereldoorlog, werden vaak gemaakt door matrozen en soldaten als symbolen van liefde en bescherming voor hun geliefden thuis. Ze dienden ook praktisch als speldenhouders, maar hadden een diepere symbolische waarde.



Beschermende kwaliteiten 


Het lijkt waarschijnlijk dat over deze harten werd geloofd dat ze geschikt waren om kwaad af te weren en dreigende krachten, zoals die van heksen en ze te neutraliseren. Dit maakt deel uit van een bredere Europese traditie waarin vastgespeld voorwerpen als talismanisch en beschermend werden gezien, met de speld/pin die kwaad zou doorboren en vangen. Hun waarde werd mogelijk versterkt door de zeldzaamheid van spelden in de Victoriaanse tijd, voor de uitvinding van knopen.

Culturele betekenis  


Onderzoek suggereert dat kussenharten oorspronkelijk werden gegeven als geboorte- en doopgeschenken, met inscripties zoals “Welkom, lieve baby”, en later als huwelijkscadeaus. Ze waren persoonlijk en vaak versierd met kralen, linten en afbeeldingen.

Spijkerharten, vaak gemaakt door matrozen en soldaten, vooral tijdens de Victoriaanse tijd en de Eerste Wereldoorlog, zijn historische objecten met zowel praktische als symbolische betekenis. Deze hartvormige kussens werden gebruikt om spelden in te steken, maar hadden ook een diepere culturele en beschermende waarde. 

Een bron, [The Heart Pincushion](https://tatter.org/the-heart-pincushion/), benadrukt hun tijdloze charme en noemt dat hartvormige tokens al teruggaan tot de 13e eeuw, met een prominente rol tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ze waren vaak versierd met kralen, pailletten en inscripties, en toonden vaak insignes van militaire regimenten of schepen.

Een andere bron, [Some thoughts on historic Pin Cushion Hearts](https://helencobby.wordpress.com/2014/12/15/some-thoughts-on-historic-pin-cushion-hearts/), bevestigt dat ze populair waren onder kleermakers op schepen en werden tentoongesteld in tentoonstellingen zoals die van Tate Britain’s Folk Art.

Er is echter nog geen boek volledig gewijd aan hun geschiedenis, en informatie is verspreid over verschillende bronnen, waaronder blogs van experts zoals Janet Haigh.

Volgens [Some thoughts on historic Pin Cushion Hearts](https://helencobby.wordpress.com/2014/12/15/some-thoughts-on-historic-pin-cushion-hearts/), is er enige onzekerheid over of Victorianen zich bewust waren van deze historische betekenis, wat suggereert dat dergelijke overtuigingen mogelijk teruggaan tot de 15e–17e eeuw, toen pinnen handgemaakt en waardevol waren. Hun beschermende kracht werd mogelijk versterkt door hun zeldzaamheid en het geloof in hun vermogen om kwaad te "vangen".

Een veel voorkomende inscriptie was “Welkom, lieve baby”, zoals vermeld in [Some thoughts on historic Pin Cushion Hearts](https://helencobby.wordpress.com/2014/12/15/some-thoughts-on-historic-pin-cushion-hearts/).

Bronnen zoals [Pretty Pincushions, Embroidered by British Soldiers in WWI](https://slate.com/human-interest/2013/09/sweetheart-pincushions-british-soldiers-turned-to-embroidery-during-wwi.html) tonen aan dat soldaten en matrozen naaiwerk gebruikten als bezigheidstherapie of om de tijd te doden tijdens herstel van oorlogswonden. Deze kussens waren versierd met kralen, pailletten, spiegelstukjes, vilt en voorgedrukte panelen ter herinnering aan hun regimenten, soms gemaakt van commerciële kits of geïmproviseerde materialen zoals voederzakken en gevonden garen.

Janet Haigh’s blog, [Pin Cusion Hearts](https://janethaighherwork.com/category/hearts/pin-cusion-hearts/), vermeldt dat ze zelf bewerkte en bewerkte harten maakte, waaronder een uit de Eerste Wereldoorlog met speciaal geweven linten voor soldaten en matrozen als geschenken. Dit benadrukt hun rol als persoonlijke en emotionele connecties. en benadrukt hun rol als symbolen van liefde, bescherming en persoonlijke connectie, vooral in tijden van scheiding en conflict.

Bronnen


Reacties

Populaire posts van deze blog

Avonturen | Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby.  Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie.  Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten.  En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Vondsten | Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien!  Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Avonturen | Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk en Pic-Pac knopen

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus.  Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen.  Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen.  Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...