Doorgaan naar hoofdcontent

Van vlasveld naar voorraadkast – een kastrandje met een verhaal


Van vlasveld naar voorraadkast – een kastrandje met een verhaal

Onlangs kreeg ik een bijzondere set gehaakte kastrandjes in handen, afkomstig uit Berlijn. Wat eerst leek op een charmant stukje handwerk, bleek een tastbare herinnering aan een bijna vergeten wereld.

Op de geborduurde randen staat een spreuk die het hele proces van linnenproductie samenvat:


“Geblüht im Sommerwinde,
gebleicht auf grüner Au,
liegt still es nun im Spinde
als Stolz der deutschen Frau.”

Vrij vertaald:
“Gebloeid in de zomerwind,
gebleekt op de groene weide,
ligt het nu stil in de kast
als de trots van de Duitse vrouw.”

En precies dát zie je terug in deze randjes: het verhaal van vlas dat groeit, wordt verwerkt en uiteindelijk zorgvuldig wordt opgeborgen.


De kast als pronkstuk

Vroeger was de linnenkast het hart van het huishouden. Niet alleen praktisch, maar ook een bron van trots. De planken waren bekleed met doeken waarvan de rand zichtbaar overhing: de kastrand.

Die rand werd rijk versierd—met borduurwerk, kant en vaak een spreuk. Iedere plank had zijn eigen band, alsof de kast zelf een verhaal vertelde in lagen.

De inhoud? Perfect gevouwen linnengoed, vaak gemerkt met initialen, samengebonden met linten die qua kleur aansloten bij het borduurwerk.


Een leven lang werken aan linnen

Het maken van deze stoffen begon al op jonge leeftijd. Meisjes spinden vlas tijdens lange winteravonden als voorbereiding op hun bruidsschat.

Dat beeld leeft ook voort in het beroemde bruidslied uit Der Freischütz van Carl Maria von Weber. In “Wir winden dir den Jungfernkranz” klinkt:

“Sie hat gesponnen sieben Jahr den gold’nen Flachs am Rocken.”

Een zin die laat zien hoeveel tijd en toewijding er in dit werk zat.


Van toen naar nu

Wat mij misschien nog wel het meest raakt: deze randjes hebben hun reis voortgezet.

Waar ze ooit de trots waren van een zorgvuldig ingerichte linnenkast, hangen ze nu bij mij op de voorraadkast—tussen kleine naaigerei. Niet meer op het veld gebleekt in de zon, maar nog steeds zichtbaar, nog steeds gewaardeerd.

Ze zijn niet verdwenen in een lade, maar leven verder in een nieuw verhaal.


Een stukje cultuur dat blijft bestaan

Het lied uit Der Freischütz werd ooit zo populair dat dichter Heinrich Heine klaagde dat het overal te horen was. Muziek, handwerk en dagelijks leven waren onlosmakelijk met elkaar verbonden.

Wil je die sfeer zelf even voelen? Bekijk en beluister het hier:
https://youtu.be/4D61a_aR6ww?si=cf_mkDFBq1WjLZku


Klein randje, groot verhaal

Deze kastrandjes laten zien hoe iets kleins een groot verhaal kan dragen. Over arbeid, zorg, trots en traditie.

En misschien is dat wel het mooiste:
dat ze, generaties later, nog steeds gezien worden.

Reacties

Populaire posts van deze blog

Bezoek aan een Hellevoetsluis

Op een warme zonnige middag bracht ik een bezoek aan de eigenaresse van de hobbywinkel Happy Creation in Hellevoetsluis. Een gezellige fysieke winkel vol creatieve inspiratie en liefde voor hobby.  Maar weer een hobbywinkel, die haar fysieke deuren sluit. Natasja heeft besloten om te stoppen met haar winkel. De balans tussen moederschap, een baan, én een winkel runnen kan op een gegeven moment uit evenwicht raken. Zelf weet ik daar alles van. Jarenlang combineerde ik mijn baan met vier kinderen. Natasja gaat verder met haar webwinkel. Ik weet uit eigen ervaring dat h et digitaliseren van je winkel is niet zomaar iets. Producten beschrijven, mooi fotograferen, alles netjes uitstallen – dat vraagt tijd, aandacht en energie.  Nu ik met vervroegd pensioen ben gegaan en letterlijk tijd heb ‘vrijgekocht’ van mijn eigen spaarpotje, richt ik me volledig op mijn passie, hobby en liefde voor handwerken: fournituren, textiel en DIY-projecten.  En zo kwam ik ook bij deze eigenaresse...

Fournituren uit de fourniturenwinkel in de P.C. Hoofstraat te Amsterdam van 'Vrouwtje Vlijt'

Onlangs kreeg ik via via een prachtige partij band en knopen afkomstig van een van een fantastische mevrouw Anna Schade uit Amsterdam, die me deed denken aan mijn eigen moeder. Ze deelde dezelfde mentaliteit: nooit iets weggooien!  Alles kon ze wel weer ergens voor gebruiken. Omdat ze zoveel verzamelde, wilde ik niet worden zoals mijn moeder. Maar helaas de appel valt niet ver van de boom. Misschien ben ik inmiddels net zo erg als haar :-). Deze mevrouw Anna Schade of ook wel 'vrouwtje Vlijt' genoemd, is voor mij een toonbeeld van zuinigheid uit de vorige eeuwen, zoals mensen dat vroeger van nature waren. Ze had geen overheid of klimaatcampagnes nodig om hen te vertellen dat ze zuinig moest zijn op spullen. En zo is het ook met deze prachtige fournituren. De komende weken ga ik alle kantjes, bandjes, knopen en tressband uitsorteren en kijken wat we kunnen hergebruiken. Er zitten zoveel leuke oude patronen en motiefjes bij de kantjes en bandjes, perfect voor al je handwerkprojec...

Bezoek aan textielkunstenares in Zaandijk

Zaandijk Af en toe kom je vreemde voorwerpen tegen en heb je geen idee waar toe ze dienen, net als nu toen ik dit blokje tegen kwam. Tijdens mijn bezoek aan textielkunstenaar Ilja in Zaandijk, zag ik dit hulpmiddel voor het eerst. Ze vroeg me of ik wist waar het voor diende. Ik moest gelijk denken aan iets met knopen want alle kanten van deze houten kubus bevatten verschillende maten met een soort gaten er in. Het leek op de maten van een knopenmachine heb uit Egypte meegenomen. Nou ja, knopenmachine, je moet wel met de hand persen op een soort hendel. En het ding is loei zwaar. Geschikt voor echt handen arbeid dus.  Het blokje heeft ze gehouden en ik ging weg met de auto vol met DMC Colbert borduurwol geladen.  Het houten blokje is dus bedoeld om er iets in te persen. Welke andere hulpstukken of knopen er vroeger bij gebruikt worden is mij niet bekend. Er hoort zeker nog iets bij. De metalen basisknopen die je wilt stofferen.  Ik herinner me na lang nadenken en wat op he...