Foto's: van mijzelf
Mijn oudste dochter nodigde mij uit om naar de Vintage kilo Sale te gaan deze zaterdag. Leuk dacht ik, want ik was al eens eerder met haar naar een vintage kilo sale geweest. € 8 of 10,00 per kilo. Dus is dacht terug aan die leuke kilo sale een jaar of twee geleden met leuke sjawls, tassen en blousjes.
Vlak voor we arriveerden zei ik: wat kost het per kilo deze vintage kilo sale? Oh, € 60,00 per kilo, maar het is wel merkkleding hoor mam! En je hoeft geen entree te betalen. Nou vol verwachting natuurlijk naar binnen in een oude fabriekshal, waar je je jas in een lokker voor € 2,00 kon inleveren. Verkapte entreeprijs?
Eenmaal binnengekomen zag ik een hal vol met jongeren, armen vol met kleren en helemaal gekleed in vintage outfits. Rode laklaarsjes, slobber truien, mannen met gele dames jassen enz. Die kleding uit de jaren '60, '70 en '80 is blij'kbaar weer helemaal in. Helaas er waren weinig grote maten, die ik wel nodig heb. Maar ik dacht wel voor die € 60,00 moet ik wel een Dior of Chanel jasje vinden. Nee, dat was niet het geval, die merken waren er niet. Het was zogenoemde A-klasse. Dus merken als Calvin Klein, Beneton, Dolce en Gabana en wat voor mij onbekende Italiaanse merken.
En ja daar vond ik waarachtig een jasje zonder mouwen met een beetje batikachtige kleurtjes, gele en roze balletjes erop. Even snel googlen naar het merk. € 300,00-€ 400,00 voor een kledingstuk? Dus ik het jasje afgewogen en mijn dochter gevraagd en staat hij leuk? Nee, mam hij staat een beetje "goedkoop". Hmmm.... dacht ik. En dat voor die originele prijzen? Dan maar een leuk vintage rood met zwarte blousje met gouden knoopjes en korte mouwtjes. Die stond wel leuk. Dus even wegen € 19,50. Wat een prijzen! Komt zeker omdat ik niet vaak winkel voor kleding?
En wat mij het meest verbaasde was dat sommige truien duidelijk te heet waren gewassen, vervilt, pluches en dat sommige La Coste polo's vlekken hadden, kleding gaten had en dan toch € 60,00 per kilo durven vragen? Ik was ontgoocheld, die arme studenten die zoveel geld moeten neerleggen voor een oud tweedehands merkkledingstuk.
Moet wel zeggen dat jonge mensen de kleding geweldig stond en hun kledingmixen mij verbaasden, erg gedurfd en origineel. En dat ik hun motivatie om de wereld te besparen van het enorme overschot aan kleding zeer waardeer. Maar het Malborro jasje van Starsky en Hutch bleef hangen, die was toch te duur. En ik? Ik heb het groene glimmende Italiaanse merk jasje van € 41,50 met groen/gouden smaragdgroene knopen toch maar teruggehangen.
Heb desondanks het meest genoten van het samen zijn met mijn dochter. Zag weinig moeders daar, alleen ééntje, die uitgevloerd op de grond was neergestreken met een bult kleding op haar schoot, vermoedelijk van haar dochter.
Reacties
Een reactie posten